Kayıp zamanların kimsesizliklerinde...
Kayıp zamanlarDokunulmamış, çizilmemiş tertemiz bir sayfa...Gölgeler var üstünde karanlık adına,Bir resim çiziyor gölgelerZamanın yalnızlığınaYalnızlık zamanZaman yalnızlıkBen ve yalnız zaman...Gelmeler, gitmeler arasında kaybolanHayatın ince çizgisinde, zamanı...
Ölüme Uyumak
Zifiri karanlığında geceninyıldızsız gökyüzü ile şehrimve benliğimsırların içinde yitip giden…Yazılmamış şiirler okuyorum,sesimin tınısında kaybolupiçki şişesinin dibinde arıyorum ölümü…Ve karanlık…Yıldızsız gökyüzü, aşksız hayata benziyor (muş)Ben,sessizliğine vuruluyorum...
Şizofren gecede monolog…
Sana her bakışımda kendimi sorgulama ihtiyacı duyuyorum.Gözlerinin böylesine Thales’i andırması neden?Biliyorum, üstüm başım yalnız kokuyor;Silkelesem suskunluklarımı şiirler dökülecek.Bak, susuyorsun hâlâ…Gecenin a-demli saatlerinde seni arar gözlerimDilimde...
Yazarken sahnede bulurum kendimi...
Bir ufak düştü…Gözlerim hep camdaydı!Aralıksız süzülen yıldızlarım vardı…Yorgun ama mutluSustum kimi zamanSusturuldum ya da…Ama yazacaktım…Yazdım!Anlattım kaleme, kâğıda…Şimdilerde yorgun düşse de bedenim Ellerim yazar düşlerimi…Yazarken dirilirim!Sahneye...
Unutuyorum... Siliyorum Herseyi...
Unutuyorum… Dünde kalanları, bugünleri, yarınları…Aklımda kalan tek şey içimde büyüttüğüm yalnızlığım…Notaları, şarkı sözlerini,Yüreğimde manası olan insanların isimlerini dahi hatırlamazkenKopan fırtınaları,Azrail ses verirmiş geldiğini haber etmek içinDuymazken…Elimde...
Battım çıkamıyorum…
İlk gündü onsuz geçen…Son gün olmayacaktı!Geceler birbirini kovalarkenHayat çelme takıp ayağıma düşecektimBiliyordum tebessüm düşlerim de gizli kalmıştı artıkDüşlerim düşüşlerimi getirdiSusmalarım çığlıklarım olduPencereye takılı kalmış bir...
Umut Hayalleri, Gerçekleri Yıkmakmış...
Kaplumbağaların uçtuğuna inanmaktır umutYada ölümün yalan olduğunaYalanlara kanmaktır umutNe bileyim umut saçmalıktır kısaca...Ben umuda her inandığımda yıkılıdığımı gördüm yaUmut yalanmışKanmakmışKandırılmakmışUmut hayalleri, gerçekleri yıkmakmış...Ya da kırılınca...
Umudumsun Artık Hadi Işılda..!
Hayat damarlarımda can bulacaktı bu gece... Bense gecenin zifiri karanlığında ölümsüzlüğü tadacaktım Aşkın kollarında Bir umuttu penceremin pervazına düşen Hayatımı renklendiren Gülmek için yaratılmış gözlerden yaşları silen... Acı geride kalan Unutulan... Kavgalarda...
Yarım..!
Yarım kaldı şarkılarım, rüyalarım...bitmez dediğin o büyük aşkım...İçime sığdırdığım acılara gömüldü bedenimSiyahlar hakimiyetini koruyor gökyüzümdeŞarkılar dinliyorum,Rüyalara dalıyorumŞarkılar yarıda kesiliyorRüyam başlıyacağı yerde bitiyor...Çığlıklarımı susturmaya çalışıyorumSonradan farkediyorum...
Gölgem Ölüme Çağırıyor Ve Ben Gidiyorum…
Gökle yer arasına sıkışmış kalmıştımÇaresiz ve yalnızdımYa da yalnız kalmak istedimAnlamadım!Etrafımda sorular dans ediyorduAdeta ölüm beni çağırıyorduHayatın iki yanı varmışYaşamadan anlamıyormuş insanÇocukken dinlemesi sadece ürpertirdiŞimdi...
İçimde bir sen var…
Amansız ve zamansız yaşıyorum hayatı…Kendimden bezmiş, yıllar eskitmiş…Çığlıklarım içimde yankılanırFırtınalar vardır ruhumun derinliklerinde…Kimseye söyleyemesem de Biriktiririm sana ait duyguları…İçimde bir sen var benden uzak...
Pes Etmeden Ölümün Sessizliğine!
Bir mutluluğu daha en mutlu anında,devirdiler hüzün parçalarına ayrıldı,şimdi gülümsemeyen bir iç yüz,ve gülümseyen bir dış yüz.Maskelere bulandı insan denilen yaratık,her gülümsemesinde ayrı bir yalan...
Acılar Fazla Geliyor Artık Bana...
Güzel günlerin ardından karanlığım geldi!Durmaksızın sardı benliğimi!Kurtulacak bir yanım yok şimdi...Acıya göğüs germekmi?O da neki?Ben bilmem acıyı taşıyamam...Fazla geldi bana bu kadarı!Geçmişim geliyor geleceğime...Uzak durun...
Düşüşlerdeki Düşlerin Şeytanı…
I.Sır perdesi var karşımdaPerdenin arka tarafı dolmuş acılarlaAçmayacağım, görmeyeceğimMerak bile etmeyeceğimSusacağımPerdeye dokunmayacağımII.Korkuyorum Hissetme korkularımıÜrkütme duygularımıBeni çağırıyor Nerden geldiğini bile bilmediğim bir sesAl onları kendine hapsetVe...
Varlığımın Anlamı…
İçimdeki denizim yorgun ve bir o kadar durgundu Sen gelene kadar… İçimde denizimin ortasında bir alev yandı… İçim titriyorken ısındı… Senle renklerim anlam buldu Umut kendiliğinden benliğime yapıştı Sen...
Ölüm Kokusu Babamı Sardı, Sahnede Ki Savaş Galibiyet Aldı
I.Küçük bir kasabada yaşayan ufak bir aile… Yaşam savaşı içinde! Kanlar dökülmekte… Bir çocuk daha beş yaşındaÖlümü bilmeyecek kadar ufak dahaOyun zannediyor gülüyorGözlerinin önünde hareketsiz...